Jæja komið þið sæl og blessuð.

Þið sem hafið þekkt mig seinustu árin hafið kannski tekið eftir því að ég hef gengið í gegnum eins konar mútur - þar sem röddin brestur við skemmtilegustu tilfelli. Síðasta ár er ég búin að vera hás og átt i erfiðleikum við að tala og þá sérstaklega þegar það er mikill hávaði. Ég tel að fólk nenni ekki að tala við mig i samkvæmum því að það heyrir einfaldlega ekki hvað ég segi. Fór til læknis í sumar heima og hann sagði mér bara að þegja i viku og taka lyf við bakflæði. Ég sagðist nú ekki geta þagað i heila viku en að ég gæti nú tekið lyfin. Fjölskyldu minni fannst þetta afar fyndið og spurði mig oft - Silja áttir þú ekki að þegja? En jæja ég hef haldið áfram að vera hás hérna úti og átt i miklum erfiðleikum að tala suma dagana. Ákvað því að leita til læknis hérna. Var hjá lækninum i dag eftir mánaðarbið plús viku vegna klúður hjá mér (missti af tímanum sem mér var úthlutað vegna klaufaskaps- hélt að ég átti að mæta á öðrum degi þannig að ég mætti sólahring of seint). Niðurstaða þessarar læknisheimsóknar er að ég þarf að fara í aðgerð. Ég er með vírus sýkingu sem hefur valdið blöðrum/kúlum (eða baunum eins og læknirinn orðaði það) á raddböndunum hjá mér og það þarf að skera/klippa þær burt. Veit ekki hvenær ég fer í þessa aðgerð en fer þá vonandi að geta talað almennilega og fólk að hlusta á mig.

Svo kemur Unnur í heimsókn í næstu viku. Er svosem ekki búin að skipuleggja neina dagsskrá en ég hugsa að við skoðum Lund og Malmö. Svo hef ég boðið Líneyju vinkonu hennar sem er hérna líka í námi og kærasta hennar i mat á föstudaginn. Það veður eflaust gaman hjá okkur, mikið spjallað og loksins verðum við fleiri en tvö i kvöldmat.